Turnstile in Afas Live: energie die de vloer liet golven

(Afas Live, 10 november) In een uitverkochte AFAS Live vallen even de lichten weg en begint het gebulder. NEVER ENOUGH zet de toon, een pulserende spanning die langzaam explodeert zodra Brendan Yates de titel zingt. Bij de volgende track, T.L.C. (TURNSTILE LOVE CONNECTION), opent de zaal zich volledig en voelt de moshpit meer als een golvende zee dan een cirkel. Binnen twee nummers lijkt de vloer weg te vallen onder een collectieve energie die iedereen meegesleept.

Energie als motor

Turnstile speelt niet, Turnstile duwt de zaal in beweging en houdt de controle terwijl de adrenaline door de lucht pulseert. Nummers zoals ENDLESS en I CARE laten het publiek even op adem komen, om daarna met DULL en DON’T PLAY opnieuw volledig los te gaan. Tegen het einde ontlaadt de band alles in BLACKOUT en vooral BIRDS, waarin de intensiteit zo groot is dat fans het podium opklimmen en het geen chaos maar een viering wordt. Iedereen springt, valt in elkaars armen, en voelt de verbondenheid die de band en de zaal samen creëren.

Publiek in vuur en vlam

Het publiek zelf is een mix van hardcore-liefhebbers en die-hards die al talloze keren crowdsurften, naast TikTok-meiden en kinderen die voor het eerst de kracht van een echte gitarenstorm meemaken. Terwijl SUNSHOWER en SEEIN’ STARS de zaal vullen met melodie en licht, bewegen alle generaties als één, springend, zingend en dansend, waarbij chaos en euforie volledig samenkomen en de energie een eigen leven krijgt.

Stem en sound

Brendan Yates blijft strak en gefocust, zelfs in de meest explosieve momenten, en de band schakelt moeiteloos tussen opbouw en ontlading. HOLIDAY en LOOK OUT FOR ME laten zien hoe Turnstile hardcore punk combineert met pop hooks, waardoor elk nummer onverwachte wendingen heeft en de energie constant voelbaar blijft. Subtiele breaks, lichtaccenten en melodische lagen geven diepgang, waardoor ook wie het materiaal niet kent elke nuance kan volgen en mee kan leven met de flow van de avond.

Kleine wending

Tijdens I CARE verschijnt er plots een telefoon in het publiek, een spontaan moment dat op magische wijze overloopt in DULL. Het voelt niet als een onderbreking, maar als een organisch onderdeel van de show, een klein gebaar dat de verbondenheid tussen band en publiek benadrukt. Net zoals in LIGHT DESIGN of FAZED OUT laat Turnstile zien dat zelfs kleine improvisaties en onverwachte momenten de energie en flow van de avond alleen maar versterken, waardoor chaos en euforie volledig samenkomen.

Finale vol verwarring

Voordat de officiële encore begon, liep het outro van LOOK OUT FOR ME door, een instrumentale overgang die uitmondde in een dansbare track zonder de band. Terwijl dit gebeurde, liep de band van het podium, maar de meeste mensen merkten dit nauwelijks en het applaus voor de ‘encore’ bleef daardoor mager – niet vreemd, want de muziek bleef nog doorgaan. Toen het outro ten einde liep, stond de band alweer op het podium voor de officiële encore, een slimme en naadloze overgang.

De drietrapsfinale van MYSTERY, BLACKOUT en BIRDS combineerde razendsnelle punkenergie met riffs die vrijheid en verbondenheid oproepen en sloot de avond gecontroleerd maar volwaardig af.

Toen BIRDS eenmaal begon, ontplofte het publiek volledig: springen, zingen en bewegen in het ritme van de band, precies zoals Turnstile de energie het hele optreden had opgebouwd. Het nummer eindigde vervolgens in een video van de branding en de kalmte van de zee, waardoor er bewust geen grote ontlading in applaus ontstond. De energie van de zaal had Turnstile gedurende het hele optreden al laten zien

Blijft in je lijf hangen

Een avond die in je lijf blijft hangen. Vanaf de eerste noot spat de energie eraf, makkelijk een 12 van de 10. Vrijheid, ontlading, en een band die laat horen hoe groot hardcore kan klinken zonder ooit steriel te worden. Voor nieuwkomers voelt het soms alsof dezelfde formule terugkomt, maar voor liefhebbers is het pure magie.

Het publiek? Dat leeft het volledig. Iedereen zingt. Iedereen beweegt. Iedereen ademt het moment. Het soort show dat je de volgende ochtend nog voelt en waar je zonder twijfel een 9 van de 10 voor geeft.