Wolf Alice laat de Afas Live Schudden, maar publiek blijft voorzichtig
(Afas Live, 23 november) – Wolf Alice zet meteen de toon in Afas Live. De zaal is niet uitverkocht, al staat er wel een publiek met opvallend veel oudere bezoekers. De lichten dimmen, de band staat al klaar en Ellie Rowsell verschijnt in het midden van het decor. Haar witte outfit vangt het volle licht van de spotlight. Thorns opent de set en de bas staat direct opvallend hard. De band probeert het publiek op te warmen, maar de eerste reacties blijven mild.
Eerste energiepiek
Bij het tweede nummer, Bloom Baby Bloom, grijpt Rowsell het momentum. Ze gooit haar heupen mee in de groove en roept let’s have some fun. Voorzichtig klappen mensen ritmisch mee, terwijl de windmachine haar haren laat dansen. De band speelt strak en schakelt moeiteloos van zacht naar hard. Gierende gitaren, dichtstaande harmonieën en de loep zuivere stem van Rowsell vallen meteen op. Drummer Joel Amey zingt grote stukken mee en versterkt het geluid live.
Kleine verrassingen
Halverwege de avond volgt een onverwacht rustpunt. Safe from Heartbreak wordt akoestisch gespeeld. De vijf muzikanten staan dicht bij elkaar met gitaar, bas en meerstemmige zang. De set voelt opeens klein, breekbaar en scherp gefocust. Het publiek luistert echt, al blijft de zaal verder vrij rustig.
Dynamiek in de zaal
De frontvrouw beweegt zich als een koele diva over het podium, terwijl bassist Theo Ellis en gitarist Joff Oddie soms wat goofy overkomen. Dat contrasteert, maar werkt live ook charmant. Bij Formidable Cool pakt Oddie extra de spotlight. How Can I Make It Ok? is het eerste nummer waarbij het publiek echt hoorbaar meezingt. The Sofa brengt een licht moment: armen gaan eindelijk de lucht in.
Dipje en herstart
Bij track elf en twaalf zakt de aandacht wat weg. De band voelt het ook. Dan klinkt een sirene, het licht knippert rood en blauw, en Rowsell zingt door een megafoon. Hard, schurend en precies wat de show nodig had. De energie schiet omhoog. In het volgende nummer gaan de laarzen uit en verandert de sfeer in een rauw rockconcert. Ineens hangt er een rode bh aan de microfoon. Of die van haar is of van iemand uit het publiek, blijft onduidelijk.
Richting finale
Na track vijftien zegt Rowsell This is the biggest place we ever played in in all of Europe, I love you. Het hardere werk werkt duidelijk beter dan de rustige passages. De discobal draait, de glitterende franjes vangen het licht en de band speelt richting de grootste hit van de avond. Fans zingen massaal mee. We hope to come back Amsterdam, zegt Rowsell voordat Queen’s Bohemian Rhapsody uit de speakers knalt en de band afloopt.
Oordeel
Wolf Alice geeft een sterke show met een slimme balans tussen zachtheid en explosie. De band speelt strak en weet telkens weer uit te breken op de juiste momenten. Rowsell maakt de meeste indruk. De gitarist en bassist mogen iets minder clownesk overkomen, maar muzikaal zit het goed. Het publiek komt niet helemaal los, maar geniet wel zichtbaar en zingt de bekende nummers vol overtuiging mee.